C L I C K

Wednesday, 4 May 2022

คริปโต: ตอน Cryptocurrency มีประเภทเหรียญแบบไหนบ้าง?

 ปัจจุบันมีเหรียญคริปโตฯ มากกว่า 9,600 เหรียญ แต่ละเหรียญก็มีฟังก์ชันการใช้งานที่แตกต่างกันไป บทความนี้จึงขอมาแยกประเภทเหรียญคริปโตฯ ให้นักลงทุนทั้งมือใหม่และมือเก๋าบนโลกคริปโตฯ ได้เห็นภาพชัดขึ้น ดังนี้

1. กลุ่มรักษามูลค่า (Store of Value)

เหรียญคริปโตฯ กลุ่มแรกคือ “กลุ่มรักษามูลค่า” เป็นเหรียญกลุ่มที่สามารถเพิ่มกำลังซื้อได้เมื่อเวลาผ่านไป และเป็นเหรียญที่มีอุปทานอย่างจำกัดดังเช่น เหรียญราชาแห่งโลกคริปโตฯ อย่าง “Bitcoin” ที่มีจำนวนอุปทานอย่างจำกัดเพียง 21 ล้านเหรียญ โดยจะแตกต่างกับสกุลเงิน Fiat ที่อุปทานไม่มีที่สิ้นสุดจากการพิมพ์ธนบัตรของธนาคารกลางแต่ละประเทศเพื่อเพิ่มปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจ ซึ่งอาจเกิดภาวะเงินเฟ้อและทำให้สูญเสียกำลังซื้อไปเรื่อย ๆ

นอกจาก Bitcoin แล้วยังมีเหรียญในกลุ่มรักษามูลค่าอื่น ๆ อีกเช่น Litecoin (LTC), Bitcoin Cash (BCH) เป็นต้น

2. กลุ่มสัญญาอัจฉริยะ (Smart Contract) 

เป็นเหรียญกลุ่มที่เป็นเครือข่ายบล็อกเชน ซึ่งสามารถใช้ “สัญญาอัจฉิรยะ” (Smart Contract) ได้ โดย Smart Contract เป็นกระบวนการทางดิจิทัลที่กำหนดขั้นตอนการทำธุรกรรมแบบอัตโนมัติไว้ล่วงหน้า โดยไม่ต้องอาศัยตัวกลาง ซึ่งจะทำให้นักพัฒนาสามารถสร้างแพลตฟอร์ม DeFi รวมถึงแอปพลิเคชันแบบกระจายศูนย์ (Decentralized application: Dapp) บนเครือข่ายเหล่านี้ได้

ตัวอย่างเหรียญในกลุ่ม Smart Contract เช่น เหรียญ Ethereum (ETH), Cardano (ADA), Solana (SOL) และ Kusama (KSM) เป็นต้น

3. กลุ่ม Stablecoin

เหรียญคริปโตฯ กลุ่มนี้ถูกสร้างมาเพื่อทำให้มูลค่าของเหรียญมีเสถียรภาพมากขึ้นด้วยการอ้างอิงกับมูลค่าของสินทรัพย์บางอย่าง ใช้สำหรับเป็นสะพานเชื่อมระหว่างสกุลเงิน Fiat และสกุลเงินดิจิทัลในเรื่องของความมีเสถียรภาพ ความโปร่งใส และค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรมที่ต่ำ

Stablecoin แบ่งออกได้เป็น 4 ประเภท ได้แก่ Fiat-Collateralized (อ้างอิงด้วยเงินเฟียต), Commodity-Collateralized (อ้างอิงด้วยสินค้าโภคภัณฑ์), Crypto-Collateralized (อ้างอิงด้วยคริปโตฯ) และ Non-Collateralized (ไม่อ้างอิงด้วยอะไรเลย)

ตัวอย่างเหรียญในกลุ่ม Stablecoin เช่น เหรียญ “USDT” และ “USDC” จัดเป็น Stablecoin ประเภท Fiat-Collateralized ที่อ้างอิงกับมูลค่าของสกุลเงิน Fiat อย่างดอลลาร์สหรัฐฯ (USD) ในอัตราส่วน 1:1


4. กลุ่ม DeFi

“DeFi” ย่อมาจาก “Decentralized Finance” ซึ่งแปลว่า ระบบการเงินไร้ตัวกลาง โปรโตคอลและแพลตฟอร์ม DeFi ส่วนใหญ่ถูกสร้างบน Ethereum Blockchain จึงถูกเรียกอีกชื่อว่า “โทเคน” (Token) โดยเหรียญ DeFi มักจะถูกตั้งชื่อตามเครือข่ายบล็อกเชนที่เป็นผู้ออกเหรียญนั้น ๆ และจะสามารถใช้งานได้บนแพลตฟอร์มของผู้ออกเหรียญหรือแพลตฟอร์มที่เกี่ยวข้องเท่านั้น ซึ่งมูลค่าของเหรียญจะมาจากความนิยมของแพลตฟอร์มผู้ออก รวมถึงความนิยมใน DeFi ด้วย

ตัวอย่างเหรียญในกลุ่ม DeFi เช่น Maker (MKR), SushiSwap (SUSHI), Uniswap (UNI), Pancakeswap (CAKE) และ Aave (AAVE) เป็นต้น


5. กลุ่มส่งต่อมูลค่า (Value Transfer)

เหรียญกลุ่มนี้เป็นเหรียญที่ถูกพัฒนาและออกแบบมาเพื่อส่งต่อมูลค่าผ่านอินเทอร์เน็ต โดยเน้นไปที่ความสามารถในการทำธุรกรรมที่รวดเร็ว และมีค่าธรรมเนียมที่ค่อนข้างต่ำ เช่น เหรียญ “XRP” (Ripple) ที่ออกแบบมาเพื่อเป็นสะพานเชื่อมต่อของสกุลเงิน Fiat ทำหน้าที่คล้ายระบบ SWIFT ในส่งเงินข้ามประเทศ

นอกจากเหรียญ XRP แล้วยังมีเหรียญในกลุ่มส่งต่อมูลค่าอื่น ๆ อีกเช่น Stellar (XLM), OMG (OMG Network) และ Velo (VELO) เป็นต้น



6. กลุ่ม GameFi

เหรียญกลุ่ม GameFi เป็นเหรียญที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในเกมหรือโลกเสมือนจริง (Metaverse) โดยเฉพาะ ซึ่งปัจจุบันกระแส GameFi มาแรงมาก เพราะนอกจากจะทำให้เราสนุกไปกับเกมได้แล้ว เรายังสามารถสร้างรายได้จากเกมได้ด้วย โดยรางวัลที่จะได้รับจากการเล่นเกมจะอยู่ในรูปของเหรียญในกลุ่ม GameFi ที่เป็นเหรียญหลักในระบบนิเวศของเกมนั้น ๆ ซึ่งเราสามารถใช้เหรียญ GameFi ที่ได้มาในการซื้อไอเทมต่าง ๆ ในเกม หรือจะขายบนกระดาน Exchange ก็ได้เช่นกัน

ตัวอย่างเหรียญในกลุ่ม GameFi เช่น Decentraland (MANA), The Sandbox (SAND), Axie Infinity (AXS) และ My Neighbor Alice (ALICE) เป็นต้น


7. กลุ่มเหรียญมีม (Meme Coins)

เหรียญคริปโตฯ กลุ่มสุดท้าย คือ “เหรียญมีม” เป็นเหรียญที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อความสนุกโดยเฉพาะ โดยมีแรงบันดาลใจมาจากมีม (Meme) ที่เป็นกระแสร้อนแรงบนโลกออนไลน์ เหรียญมีมที่ได้รับความนิยมและถูกกล่าวขานว่าเป็น “ราชาแห่งเหรียญมีม” คงจะหนีไม่พ้นเหรียญ “Dogecoin” (DOGE) แม้จะบอกว่าเหรียญมีมถูกสร้างขึ้นแบบสนุก ๆ แต่ราคาที่พุ่งขึ้นก็เรียกได้ว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว All-time High ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม 2021 ทำให้มูลค่าของเหรียญ DOGE พุ่งขึ้นเกือบ 12000% จากช่วงต้นปี 2021 เลยทีเดียว ก่อนที่มูลค่าจะลดลงมาอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ราคาของเหรียญในกลุ่มมีมค่อนข้างผันผวน จึงเป็นกลุ่มเหรียญคริปโตฯ ที่เหมาะกับสายเทรดเดอร์ เน้นทำกำไรระยะสั้น

นอกจาก Dogecoin แล้วก็ยังมีเหรียญมีมอื่น ๆ ที่น่าสนใจอีก เช่น Shiba Inu (SHIB), Dogelon Mars (ELON), Dogs of Elon (DOE) และ Samoyedcoin (SAMO) เป็นต้น




เครดิต:https://www.finnomena.com/planet46/what-is-cryptocurrency/

คริปโต: ตอน คริปโต คืออะไร

Blog วันนี้ขอนำเสนอเรื่องคริปโต หรือชื่อเต็มว่า คริปโตเคเรนซี่ (Cryptocurrency) 

มาทำความรู้จักกันก่อนว่า คริปโตเคเรนซี่ คืออะไร

สกุลเงินดิจิทัล หรือ คริปโตเคอร์เรนซี (Cryptocurrency) คือ สินทรัพย์ดิจิทัล (Digital Asset) ประเภทหนึ่งที่มีการรักษาความปลอดภัยด้วยการเข้ารหัส ถูกออกแบบมาเพื่อใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนเช่นเดียวกับสกุลเงินทั่วไป (Fiat Currency) เพียงแต่ไม่สามารถจับต้องได้

แม้ว่าตอนนี้คริปโตฯ จะยังไม่สามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายดังเช่นสกุลเงินทั่วไป (ยกเว้นประเทศเอลซัลวาดอร์ซึ่งเป็นประเทศแรกในโลกที่อนุมัติให้บิตคอยน์สามารถใช้ชำระหนี้ตามกฎหมายได้) แต่ก็มีธุรกิจหลายแห่งเริ่มมีการนำเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับคริปโตฯ มาใช้เพื่อปรับตัวรับโลกการเงินที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงไป เช่น การรับชำระค่าสินค้าและบริการด้วยบิตคอยน์ หรือสกุลเงินดิจิทัลอื่น ๆ



         ประโยชน์ของ Cryptocurrency

  • ทำธุรกรรมได้ง่ายและรวดเร็ว: เนื่องจากธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับคริปโตฯ เป็นแบบดิจิทัลทั้งหมด จึงมีความสะดวกและรวดเร็วไม่ว่าจะเป็นการทำธุรกรรมภายในประเทศหรือระหว่างประเทศด้วยเทคโนโลยีเหนือกว่าธนาคารแบบดั้งเดิม 
  • ต้นทุนในการทำธุรกรรมต่ำ: ใครที่เคยโอนเงินระหว่างประเทศจะทราบกันดีกว่าค่าธรรมเนียมในการทำธุรกรรมค่อนข้างสูง แต่หากทำธุรกรรมผ่านคริปโตฯ จะช่วยลดต้นทุนในส่วนของค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมไปได้มากเมื่อเปรียบเทียบกับบริการทางการเงินอื่น ๆ
  • มีความปลอดภัยและเป็นส่วนตัว: เนื่องจากคริปโตฯ ทำงานอยู่บนเทคโนโลยีที่ชื่อว่า “Blockchain” ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่ยากต่อการถอดรหัสทางคณิตศาสตร์ ทำให้สกุลเงินดิจิทัลปลอดภัยกว่าธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ทั่วไป
  • ความโปร่งใสที่เหนือกว่า: ธุรกรรมแต่ละรายการของคริปโตฯ จะถูกบันทึกในบัญชีแยกประเภทโดยใช้เทคโนโลยี “Blockchain” ซึ่งไม่สามารถแก้ไข ย้อนกลับ หรือทำลายข้อมูลได้
  • ป้องกันความเสี่ยงเงินเฟ้อ: ปัจจุบันเริ่มเห็นข่าวมหาเศรษฐีชาติต่าง ๆ เก็บบิตคอยน์เข้าพอร์ตเพื่อป้องกันความเสี่ยงเงินเฟ้อ เนื่องจากเชื่อว่าเหรียญที่มีอุปทานจำกัดอย่างเช่น Bitcoin สามารถนำมาเป็นเครื่องมือป้องกันเงินเฟ้อได้
  • เปิดซื้อขายแลกเปลี่ยน 24 ชั่วโมง: เชื่อว่านักลงทุนส่วนใหญ่น่าจะคุ้นเคยกับตลาดหุ้นที่มีวันหยุดและเวลาเปิดปิดอย่างชัดเจน แต่สำหรับตลาดคริปโตฯ นั้นมีสภาพคล่องสูงเพราะเปิดให้ซื้อขายตลอด 24 ชั่วโมงไม่มีวันหยุด


    Cryptocurrency มีหลักการทำงานอย่างไร?


    Cryptocurrency ทำงานอยู่บนเทคโนโลยีที่ชื่อว่า “บล็อกเชน” (Blockchain) เป็นเทคโนโลยีการเก็บข้อมูลด้วยวิธีการเข้ารหัสคอมพิวเตอร์ โดยจะบันทึกข้อมูลลงในกล่อง (Block) และนำมาต่อกันเรื่อย ๆ เหมือนสายโซ่ (Chain) ซึ่งจะไม่สามารถย้อนกลับได้ ทำให้ยากต่อการปลอมแปลง แก้ไข หรือทำลายข้อมูล

    บล็อกเชนจะประมวลผลและจัดเก็บข้อมูลแบบ “กระจายศูนย์” (Distributed Ledger Technology: DLT) ที่ปราศจากการควบคุมโดยตัวกลางอย่างธนาคารหรือรัฐบาล ดังนั้น ธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับคริปโตฯ จึงมีความปลอดภัย โปร่งใส และน่าเชื่อถือ

    มูลค่าของ Cryptocurrency เกิดจากอะไร?

    เชื่อว่าหลายคนคงสงสัยกันว่ามูลค่าของ Cryptocurrency เกิดจากอะไร เพราะถ้าเป็นหุ้นนั้นมีหลายปัจจัยมากที่กำหนดราคาหุ้น ทั้งพื้นฐานหุ้น งบการเงิน ผลประกอบการของบริษัท ฯลฯ แต่หากเป็นคริปโตฯ คงไม่มีข้อมูลเหล่านั้นให้เราดู แล้วแบบนี้เราจะรู้ได้อย่างไรว่าราคาของ Cryptocurrency ถูกกำหนดด้วยปัจจัยอะไร? 

    อย่างที่ทราบกันว่า สกุลเงินดิจิทัลไม่ได้ออกโดยธนาคารกลางและไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล ดังนั้น ปัจจัยเช่น นโยบายการเงิน อัตราเงินเฟ้อ และการเติบโตทางเศรษฐกิจจึงไม่ส่งผลกระทบต่อมูลค่าของ Cryptocurrency

    สำหรับมูลค่าของคริปโตฯ จะแปรผันตามอุปสงค์ (Demand) และอุปทาน (Supply) ของตลาด หลักการก็คล้าย ๆ กับ “ทองคำ” ยิ่งเหรียญนั้นมีอุปสงค์หรือความต้องการมากเพียงใด ราคาของเหรียญนั้นก็จะดีดตัวสูงขึ้น และยิ่งเป็นเหรียญที่มีอุปทานจำกัดอย่างเช่น “บิตคอยน์” ที่มีจำนวนอุปทานจำกัดเพียง 21 ล้านเหรียญ ก็จะยิ่งดันมูลค่าของเหรียญให้สูงยิ่งขึ้น


    credit:https://www.finnomena.com/planet46/what-is-cryptocurrency/

Thursday, 28 April 2022

สรรพคุณและคุณประโยชน์ของใบกระท่อม


ประโยชน์ของใบกระท่อม 

 

กระท่อมถือเป็นสมุนไพรท้องถิ่นที่ชาวบ้านใช้กันมาอย่างยาวนาน โดยนิยมนำใบมาเคี้ยวสด ๆ เพื่อให้มีแรงทำงาน ใบกระท่อมมีฤทธิ์กระตุ้นประสาท ทำให้ให้รู้สึกมีความสุข ทนแดด ทำงานได้นานขึ้น ไม่อยากอาหาร
นอกจากนี้ ใบกระท่อมยังมีสรรพคุณทางยาช่วยรักษาอาการท้องเสีย บรรเทาอาการปวดเมื่อยได้อีกด้วย ปัจจุบันมีการนำใบกระท่อมมาใช้หลายวิธี เช่น เคี้ยวใบสด หรือบดเป็นผงผสมน้ำ 
-
ช่วยบรรเทาอาการปวด บรรเทาอาการไอ
- ช่วยลดการหลั่งกรดในกระเพาะ
- ช่วยทําให้นอนหลับ
- ช่วยทําให้เรามีสมาธิมากขึ้น
 


แล้วยังมีการศึกษาวิจัยเบื้องต้นว่า พืชกระท่อมยังสามารถใช้ทดแทนยามอร์ฟีนที่ได้รับปวดได้
เพียงแต่จะมีฤทธิ์น้อยกว่าสิบเท่า แต่ข้อดีก็คือผลข้างเคียงที่จะกดอาการหายใจ หรือทําให้เกิดคลื่นไส้อาเจียนก็จะน้อยตามลงด้วยค่ะ
นอกจากนี้ยังสามารถใช้บําบัดผู้ที่ติดยาเสพติดหรือติดมอร์ฟีนได้อีกด้วย  แต่ถ้าเราเสพเกินขนาด มันจะมีโทษยังไงกันน่ะ

ในการวิจัยในหนูทดลอง ที่ชี้ว่าพืชกระท่อม แก้อาการซึมเศร้าได้ โดยวิเคราะห์จากรูปแบบคลื่นสมองของหนูทดลอง และพฤติกรรมของหนู พบว่าเมื่อให้หนูทดลองว่ายน้ำ หนูที่ได้รับสารจากพืชกระท่อม จะมีรูปแบบการเคลื่อนไหวแบบแอคทีฟ ไม่เซื่องซึมหรือหยุดนิ่งเมื่อเปรียบเทียบกับหนูกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับสารสกัดจากใบกระท่อม  ซึ่งจะได้มีการศึกษาในมนุษย์ต่อไป 
และในงานวิจัยพบว่าสารสกัดจากพืชกระท่อมที่มีฤทธิ์การต้านแบคทีเรีย S.aureus และ E.coli ซึ่งแบคทีเรียทั้งสองตัวนี้เป็นสาเหตุของโรคท้องเสีย

 

ด้านสังคมและเศรษฐกิจ

·     สร้างรายได้ให้แก่ชาวบ้าน กระตุ้นเศรษฐกิจชุมชน

·     ลดคดีเกี่ยวกับกระท่อม และช่วยประหยัดงบประมาณรัฐไปได้อีกทาง

 

ผลเสียของกระท่อม 
เนื่องจากในใบกระท่อมมีส่วนประกอบของไมทราไจนีน (
Mitragynine) ซึ่งเป็นสารเสพติดจำพวกอัลคาลอยด์ ออกฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง (คล้ายยาบ้า) จึงอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงจากการใช้กระท่อมได้ หากใช้ในปริมาณที่มากเกิน    ข้อเสียที่พบได้ เช่น 

  • มึนงง
  • คลื่นไส้
  • อาเจียน
  • ปากแห้ง
  • ไม่อยากอาหาร
  • นอนไม่หลับ (ใช้ในปริมาณที่มากเกินไป)
  • ปัสสาวะบ่อย
  • ท้องผูก
  • กล้ามเนื้อกระตุก
  • หวาดระแวง
  • เห็นภาพหลอน

ภาวะถุงท่อม คืออะไร ?

ภาวะถุงท่อม ถือเป็นผลข้างเคียงอย่างหนึ่งจากการใช้ใบกระท่อม เนื่องจากร่างกายของคนเราไม่สามารถย่อยก้านและใบกระท่อมได้ หากใช้มากเกินไปหรือไม่รูดก้านกระท่อมออกก่อน อาจทำให้มีกากหรือเศษกระท่อมตกค้างอยู่ในลำไส้ จนเกิดพังผืดหุ้มรอบเศษกระท่อมนั้น ก้อนพังผืดในลำไส้นี้เรียกว่า “ถุงท่อม” 

ใครบ้าง ที่ไม่ควรใช้ใบกระท่อม?

  • ผู้หญิงที่ท้องและให้นมบุตร
  • ผู้ที่มีความผิดปกติทางจิตใจ
  • ผู้ที่มีการติดสุราเรื้อรัง
  • ผู้ที่เป็นโรคหัวใจ

รับประทานยังไงให้ถูกวิธี ?

ไม่ควรรับประทานเกินวันละห้าใบ เคี้ยวเหมือนที่เราเคี้ยวหมาก เคี้ยวเคี้ยวเสร็จแล้วคายกากทิ้ง ไม่ควรที่จะกลืนกากลงไป แล้วก็ไม่ควรที่จะกินก้านตรงนั้นด้วย เนื่องจากร่างกาย เราไม่สามารถย่อยทั้งใบและก้านของกระท่อมได้ ถ้าเกิดเรากลืนทั้งก้านและใบลงไป จะทําให้เกิดภาวะถุงท่อมนั่นเอง

เกร็ดความรู้

กระท่อมเพิ่งปรากฏเป็นยาเสพติดต้องห้ามตามกฎหมายเป็นครั้งแรกในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อานันทมหิดล (รัชกาลที่ ๘) ซึ่งเหตุผลที่แท้จริงของการออก พ.ร.บ.พืชกระท่อม พ.ศ. ๒๔๘๖ เนื่องจากฝิ่นที่รัฐเป็นผู้ผูกขาดผลิตฝิ่นสุก ฝิ่นดิบ มีราคาแพง ท าให้คนหันมาสูบกระท่อมแทนฝิ่น ดังนั้น จึงเห็นได้ว่าแท้ที่จริงการตรา พ.ร.บ.พืชกระท่อม พ.ศ. ๒๔๘๖ และใช้สืบเนื่องมาจนทุกวันนี้มี เหตุผลและหลักการทางการค้าทางภาษีของรัฐ หาใช่เพราะเหตุที่พืชกระท่อมเป็นพืชเสพติดเองไม่ ซึ่ง หลักเกณฑ์ที่องค์การอนามัยโลกก าหนดเป็นแนวทางในการพิจารณาเพื่อจัดให้เป็นยาเสพติดที่จะต้อง ควบคุมนั้นมีดังนี้ 1. เมื่อไม่ได้เสพแล้วก่อให้เกิดอาการขาดยา 2. มีประโยชน์ทางการแพทย์น้อยหรือไม่มีเลย 3. ก่อให้เกิดปัญหาทางสาธารณสุข 4. ก่อให้เกิดปัญหาทางสังคม  

อ้างอิง : กระท่อม ยาระงับปวดหรือยาเสพติด เรียบเรียงโดย ผศ.ดร.นิวัติ แก้วประดับ ภาควิชาเภสัชเวท และเภสัชพฤษศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

#กระท่อม #ประโยชน์ 

Source:https://www.fascino.co.th/article/post/katom-good-bad 
https://rdo.psu.ac.th/th/index.php/recommend/1960-2021-09-04-10-09-16
http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1957/1/60312315.pdf

 

 

 

Monday, 28 March 2022

เทคนิคปิดการขาย อยากปิดการขายที่ดินแบบสวยๆ รวยไม่รู้เรื่องต้องทำอย่างไร ?

เทคนิคปิดการขาย อยากปิดการขายที่ดินแบบสวยๆ รวยไม่รู้เรื่องต้องทำอย่างไร ?

ยิ่งเวลาผ่านไปนานมากเท่าไร่ ทรัพย์สินอย่างที่ดินยิ่งทวีมูลค่า ทำให้การขายที่ดินจึงเป็นเหมือนทะเลที่น่ากระโจนเข้าไปกอบโกย แต่แม้ที่ดินจะมีมูลค่ามากแค่ไหน แต่ก็ใช่ว่าจะมีวิธีปิดการขายที่ทำได้ง่ายๆ เพราะที่ดินนั้นเป็นทรัพย์เปล่า บางแห่งไม่ได้มีการตกแต่งพัฒนา มีเพียงมูลค่าจากทำเลเท่านั้น ดังนั้นหากอยากปิดการขายที่ดิน ควรอ่านบทความแนะนำเทคนิคปิดการขายนี้ให้จบ แล้วคุณจะสามารปิดการขายที่ดินแบบสวยๆ และรวยไม่รู้เรื่อง



เทคนิคปิดการขายด้วยการเสนอขายที่ดินที่เหมาะกับผู้ซื้อ

สินค้าบางชนิดไม่ได้เหมาะกับผู้ซื้อทุกคน เช่นเดียวกับที่ดิน เทคนิคปิดการขายแรก คือเราต้องมองหาลูกค้าให้ถูกกลุ่มเป้าหมาย ถ้าที่ดินผืนที่เราอยากขายไม่ได้อยู่ในทำเลที่ได้รับความนิยมในการพัฒนา หรือยังไม่มีโครงการพัฒนาจากภาครัฐเข้ามาช่วยเสริมทรัพย์ในเวลาอันใกล้นี้ แต่คุณเชื่อมั่นว่าที่ดินนี้มีศักยภาพ อยู่ติดถนนเส้นหลัก มีแนวโน้มของการเติบโตอย่างแน่นอน ควรมองหาลูกค้าที่มีกำลังทรัพย์เพียงพอ โดยเฉพาะผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์

แต่อย่างไรก็ตาม ใช่ว่าผู้ประกอบการทุกเจ้าจะเป็นลูกค้าของเรา ดังนั้นควรวิเคราะห์ดูก่อนว่า ในทำเลที่ที่ดินของเราตั้งอยู่ มีผู้ประกอบการเจ้าไหนที่เป็นเจ้าตลาดหลัก ผู้ประกอบการเจ้าไหนเป็นคู่แข่งที่กำลังเข้ามา และดูลักษณะของโครงการและ Segmentation ของโครงการที่ผู้ประกอบการเหล่านั้นพัฒนา เพื่อดูว่าที่ดินของที่เราจะเสนอขายมีความเหมาะสมกับผู้ประกอบการเจ้าไหน และเพื่อพัฒนาเป็นอะไร

เทคนิคปิดการขายด้วยการรู้จริงในที่ดินผืนนั้น

หากจะเป็นนายหน้าขายที่ดินที่สามารถปิดการขายได้ง่าย วิธีปิดการขายคือคุณต้องรู้จักทรัพย์ในมือคุณให้เข้าใจอย่างถ่องแท้ โดยควรไปสำรวจที่ดินว่ามีลักษณะอย่างไร รู้ขนาดของที่ดินทั้งความกว้างและความยาว สำรวจถนนโดยรอบว่ามีขนาดเท่าไร สามารถพัฒนาได้แค่ไหนตามกฎหมายควบคุมอาคาร นอกจากนั้นยังควรศึกษาในข้อบัญญัติท้องถิ่น ว่าที่ดินของเราอยู่ภายใต้เงื่อนไขห้ามพัฒนาอะไรบ้างหรือไม่ ทั้งนี้ยังมีในเรื่องของผังเมืองรวม ที่สามารถยกระดับเพิ่มจุดขายให้กับศักยภาพที่ดินได้ รวมไปถึงผังสาธารณูปโภค และผังคมนาคม ซึ่งจะช่วยให้เราสามารถรู้ว่าจะมีโครงการพัฒนาอะไรในอนาคตบนที่ดินผืนนี้ เมื่อคุณรู้ลึกรอบด้านจนเหมือนจะเป็นผู้ประกอบการซะเองแล้ว การขายทรัพย์ที่ดินนี้ก็ย่อมทำได้ไม่ยาก

เทคนิคปิดการขายที่ดินผ่านกลยุทธ์การแลกเปลี่ยน

บางโครงการจัดสรร จะมีบ้านของเจ้าของที่ดินตั้งอยู่ภายในโครงการ ซึ่งเจ้าของที่ดินนี้ได้ทำการขายที่ดินผ่านเทคนิคการขายที่ดินแบบแลกเปลี่ยน คือ การขายที่ดินให้โครงการจัดสรรที่มีแนวโน้มว่าจะประสบความสำเร็จสูง โดยเจ้าของที่ดินได้เสนอส่วนลดในราคาขายที่ดิน เพื่อแลกเปลี่ยนเป็นบ้านในโครงการตามความเหมาะสม ซึ่งเป็นอีกวิธีปิดการขายที่ผู้ซื้อนิยม เพราะนอกจากจะสามารถปิดการขายได้ชัวร์ๆ แล้ว ยังเป็นการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์แบบต่อยอดอีกด้วย

เทคนิคปิดการขายผ่านกลยุทธ์การเช่าคืน

ในกรณีที่เจ้าของที่ดินมีความต้องการที่จะลงทุนบนที่ดินของตัวเองแต่ขาดแหล่งเงินลงทุน กลยุทธ์การเช่าคืนก็เป็นอีกหนึ่งวิธีที่นายหน้าสามารถจูงใจและต่อรองราคากับเจ้าของที่ดินได้ โดยเมื่อเจ้าของที่ดินได้ทำการขายที่ดินเพื่อแลกกับเงินลงทุนแล้ว เจ้าของที่ดินจะทำสัญญาเช่าที่ดินต่อจากผู้ซื้อ ข้อดีของเทคนิคปิดการขายแบบนี้เหมาะกับเจ้าของที่ดินที่ขาดแหล่งเงินลงทุน และผู้ซื้อที่เป็นผู้ประกอบการที่ไม่รีบร้อนที่จะพัฒนาโครงการ แต่ต้องการกักตุนที่ดินเพื่อรอพัฒนาโครงการ ซึ่งนับเป็นข้อเสนอที่ทั้งสองฝ่ายต่างได้ประโยชน์

เทคนิคปิดการขายด้วยการหาแหล่งเงินทุนให้กับลูกค้า

ในกรณีที่ผู้ซื้อที่ดินไม่ตัดสินใจซื้อเนื่องจากกำลังหาแหล่งเงินกู้หรือเงินทุน โดยนายหน้าสามารถตกลงกับเจ้าของที่ดินและผู้ซื้อ เพื่อนำที่ดินไปจำนองเพื่อขอกู้ซื้อที่ดิน โดยวิธีนี้จะทำให้เกิดความน่าเชื่อถือขึ้นกับนายหน้า และลดความเสี่ยงให้กับทั้งทางฝั่งเจ้าของที่ดินและผู้ซื้ออีกด้วย

การขายที่ดินก็เป็นเหมือนการขายอนาคตให้กับผู้ซื้อ ผู้ซื้ออาจยังมองไม่เห็นศักยภาพหรือโอกาสทางการลงทุนในที่ดินในปัจจุบัน ซึ่งเป็นหน้าที่นายหน้าในการให้คำแนะนำ ศึกษาจุดเด่นจุดด้อยบนที่ดิน และทำการบ้านในที่ดินผืนนั้นให้หนัก เพื่อนำมาสู่การปิดการขายอย่างรวดเร็ว


source;https://www.ddproperty.com/%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%8B%E0%B8%B7%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%A2/%E0%B8%9B%E0%B8%B4%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%97%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B9%82%E0%B8%9B%E0%B8%A3-14565

Monday, 31 January 2022

ในหนึ่งปี....เจออะไรบ้าง

 สวัสดีปีใหม่ 2565

นี้อาจจะเป็นคำกล่าวสวัสดีปีใหม่ที่ช้าที่สุดในโลก แต่ไม่ใช่เลย ผมพูดแบบนี้ เพราะในหนึ่งปี
เราทำงานกัน 300 กว่าวัน ก็จริงอยู่ สำหรับคนที่ทำงานทุกวันแบบผม 
ปัญหานึงที่ผมมักมีคำถามกับตัวเองคือ การร่วมงานกับคนที่ไม่ใช่คนประเภทเดียวกับเรา
ยกตัวอย่าง ในช่วงมกราคม ถึง กุมภาพันธ์ของทุกปี จะมีเทศกาลหยุดยาว คือ ตรุษจีน
ถ้าคุณทำธุรกิจกับประเทศจีน จงทำใจการหยุดยาวระดับ 2-3 สัปดาห์ได้เลย
แต่สิ่งที่ผมเจอไม่ใช่แค่การหยุดยาว เหมือนตรุษจีน ในประเทศจีน
แต่ผมเจอคนที่ทำงานแบบไม่วางแผน 

การไม่วางแผน หรือ ไม่มีแผนคือความไม่แน่นอนในการทำงาน

ในหนึ่งปีจะมีวันหยุดหลายๆแบบ หยุดธุรกิจ หยุดศาสนา หยุดเทศกาล ฯลฯ แต่คนที่เราทำงานด้วย บางคนก็เอาโอกาสหยุดเหล่านี้เป็นข้ออ้าง อย่างเช่น ช่วง มกรา-กุมภา ก็อ้างว่า ติดปิดตรุษจีน
มีนา-เมษา ก็ติด สงกรานต์ //  พฤษภา-มิถุนา ติดเข้าพรรษา ติดเทศกาลนั้น โน้น นี้
เรียกว่า ในหนึ่งปี คุณจะเจออาการชะงัก อาการเลื่อน อาการดึงเชง 

ถามว่าผิดไหม ไม่ผิด เพราะมันเป็นประเพณี เป็นวัฒนธรรม เป็นธรรมเนียม แต่คนที่ต้องติดต่อประสานงาน
คนที่ต้องรับเช็ค คนที่ต้องพรีเซนต์งาน คนที่ต้องเตรียมตัวเพื่อจะดำเนินงานบางอย่าง ทุกกิจกรรมล้วนแล้วแต่ เจอวันหยุด และ การหยุดยาว

ผู้ประกอบการ เจ้าของ อาจจะรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ ขัดความรู้สึก แต่คนที่ชอบวันหยุดเหล่านี้ หยุดยาวๆ ก็น่าจะเป็นผู็ใช้แรงงาน ลูกจ้าง พนักงานเงินเดือน ซึ่งเจ้าของกิจการ หรือ คนทำธุรกิจส่วนตัว ก็จะคิดไม่เหมือนคนทำงานประจำ หรือลูกจ้างแน่นอน

ส่วนตัวผม หลายครั้งที่ต้องทำงานร่วมกับคนอื่น อาทิ งานนายหน้า สิ่งที่ผมเจอคือ ช่วงปลายปี สองสาม สัปดาห์ก่อนจะสิ้นปี ก็จะเจอคำพูดที่ว่า ปลายปีแล้ว ไม่มีคนทำงานหรอก เขาไปเที่ยว วางแผนพักผ่อนกันหมดแล้ว ความคิดแบบนี้ ผมไม่เคยมีตั้งแต่ 5 6 ปีก่อน ทำไมต้องหยุดก่อน 2- 3 สัปดาห์ ทำไมถึงคิดแบบนั้น
เอาหล่ะ life style คนเราไม่เหมือนกัน เราไม่ได้หวังให้เขาคิดแบบเรา และเราไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินว่า เขาถูก หรือ เราถูก หรือ เขาผิด ซึ่งเราไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินเขา มันคือเรื่องของเขา

จะยังไงก็ตามแต่ ถ้าคุณหรือใครๆ รู้ว่ามันใกล้ถึงเวลา กำหนดการทำงาน ก็ควรเลี่ยงเอาวันหยุดเหล่านั้น มาใช้เป็นเครื่องมือในการดึงเวลาออกไป การยืดออกไปของฝ่ายหนึ่ง ก็กระทบต่ออีกฝ่าย และจะเป็นผลกระทบแบบลูกโซ่ งานส่งช้า วางบิลช้า เลื่อนกำหนดจ่ายเงิน ต้องยืดชำระหนี้ ดอกเบี้ยก็เพิ่ม ภาระก็ตามมา
อันนี้แค่ตัวอย่างแบบไม่ซับซ้อน

แต่ถ้าคนเราไม่ได้มีแค่งานเดียว แต่มีงานที่เจอลักษณะแบบนี้เป็น 10 งาน ในเวลาใกล้เคียงกัน
โดยดึงด้วยเงื่อนไขเวลา ถูกผัดเปลี่ยน เอาเรื่องวันหยุดมาดึงออกไป เจ้าหน้าที่ลางานก่อนวันหยุดยาว
งานไม่เดิน ยังไม่นับเจ้าหน้าที่ ที่ทำงานไม่ทัน ทำเอกสารตกหล่น เอกสารหาย หรือแม้กระทั้งลืมทำ หรือ ลืมตามเอกสารให้

บางครั้งก็ได้แต่ภาวนาว่า เมื่อไหร่จะเลิกหยุดยาวๆเสียที คิดง่ายๆนะ ในประเทศนี้ เปิดมกราคม กำลังเดินงานไปเรื่อง หยุดตรุษจีน พอกำลังเต็มที่ เมษา หยุดสงกรานต์ นี้ผ่านมา 4เดือนแล้วนะ ผ่าน ไตรมาสแรกเรียบร้อย พอพฤษภา-มิถุน-กรกฎา-สิงงหา ก็มีหยุดประปราย ตามทาง ให้สะดุด ผ่านเข้าไตรมาสที่ สอง
กันยา-ตุลา-พฤศจิกา-ธันวา จบไตรมาสที่สาม หมดปี ว่าง่ายๆ เดือนพฤศจิกา กับ ธันวา หลายคนก็คิดจะไปเค้าท์ดาว์น จะไปลาพักยาว แล้ววัฎจักรมันก็วนแบบนี้ เป็นปีๆ มาไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่



credit:https://executivesupportmagazine.com/wp-content/uploads/2021/02/xxviii.-boredom-iStock-47674174i2.jpg

ผมไม่มีอำนาจในการจะเปลี่ยนแปลงวันหยุดของประเทศให้เป็นไปอย่างที่ต้องการ แต่ควรต้องปรับวิธีการทำงานของตัวเองให้ทัน ให้เสร็จ ให้สำเร็จก็เงื่อนไขของเวลา วันหยุด จะเข้ามาทำลายความสุขหรือมาสะดุดชีวิตการทำงานของเรา

เริมจากการวางแผน  ทำขั้นตอนการทำงาน ติดตามงาน และ ตั้งคำถามเสมอว่า
ขั้นตอนต่อไป ต้องทำอย่างไร แล้วถ้าเกิดปัญหา จะต้องแก้ไขอย่างไร
ตั้งเงื่อนไขว่า ถ้าไม่ได้อย่างนี้ แล้ว จะแก้เกมอย่างไร ทำแผนสำรองไว้ 2 -3 ขั้นตอน
และวางเส้นทางการเดินงานไว้หลายๆ แบบ เพราะถ้าเกิดกรณีฉุกเฉินอะไรขึ้นมา จะได้หยิบแผนเหล่านั้น
ขึ้้นมาใช้งานได้ทันที

มองสถานการณ์ทุกอย่าง ไว้ 3 แบบ
ส่วนตัวผมมักมองรูปแบบของผลการทำงานไว้ สามรูปแบบ
1.กรณีที่ดีที่สุด (Best case scenario)  อันนี้คือ ได้ผลเกินคาดที่วางไว้ในแผน 
2.กรณีที่ปรกติ (Normal case Scenario) อันนี้คือ ตามแผน ไม่มีได้ดีกว่า หรือ แย่กว่า
3.กรณีที่เลวร้านที่สุด (Worst Case Scenario) อันนี้คือ ล้ม แย่ที่สุด เรียกว่า พินาศ

ถามว่าทำไมต้องคิดไว้สามรูปแบบ เพราะสามรูปแบบนี้ คือ การมองปลายทางว่า อะไรที่จะเกิดขึ้นได้
แล้วให้หาทางแก้ไข หรือป้องกันไม่ให้เกิดกรณีที่ 3 ว่าง่ายๆคือ อุดช่องโหว่ ไม่ให้เกิดความพินาศ นั้นแหละ

สรุปแล้ว...การทำงานให้สำเร็จผล ไม่ใช่เพียงมุ่งไปที่ผลสำเร็จแต่อยู่ที่กรอบเงื่อนไขเวลา คนที่เราร่วมงานด้วย และ องค์กรที่เราประสานงาน บางครั้งมันไม่ได้ยึดแค่เรื่องเวลา แต่ตัวบุคคลก็มีผลทำให้งานล่าช้าด้วยเช่นกัน

credit:https://www.kbresearch.com/concept-files/scenario-planning-v2.png









Sunday, 29 August 2021

6 อย่างที่ ลามะ กับ อัลปาก้า ต่างกันยังไง

6 อย่างที่ ลามะ กับ อัลปาก้า ต่างกันยังไง 

 


1.หู: หูอัลปากามีหูรูปหอกสั้น ในขณะที่ลามะมีหูที่ยาวกว่ามาก

2.ขนาด: อัลปากาโดยทั่วไปมีน้ำหนักประมาณ 150 ปอนด์ในขณะที่ลามะสามารถหนักได้ถึง 400 ปอนด์  ส่วนกว้างของไหล่ อัลปาก้าโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 34 ถึง 36 นิ้ว
ในขณะที่ลามะโดยทั่วไปจะมีขนาดระหว่าง 42 ถึง 46 นิ้ว

3.ใบหน้า: ลามะมีใบหน้าที่ยาวกว่า ใบหน้าของอัลปาก้าดูทื่อๆ ขึ้นเล็กน้อย ทำให้พวกเขาดู "เนียนขึ้น"

 


4.จุดประสงค์: เป็นเวลากว่า 5,000 ปีแล้วที่อัลปากาได้รับการผสมพันธุ์เพื่อทำเส้นใยผ้า (และในเปรูเอาไว้เป็นเนื้อสัตว์ทำอาหาร) ในขณะที่ลามะใช้สำหรับเป็นสัตว์พาหนะและทำเป็นเนื้อสัตว์

5.ขน: อัลปาก้าผลิตเส้นใยที่ละเอียดกว่าลามะมาก อัลปาก้ายังผลิตขนได้มากกว่า ใหญ่กว่าและมีสีสันที่หลากหลายมากขึ้น ลามะมักไม่มีขนบนศีรษะและใบหน้ามากเท่ากับอัลปาก้า

6.นิสัย: อัลปากาเป็นสัตว์ชอบอยู่เป็นฝูง ในขณะที่ลามะชอบอิสระมากกว่า อัลปาก้ามีแนวโน้มที่จะขี้ขลาดมากกว่าลามะ ซึ่งมักลามะเป็นสัตว์อารักขาสำหรับอัลปาก้า แกะ และปศุสัตว์ขนาดเล็กอื่นๆ

 


source:https://modernfarmer.com/2015/09/difference-between-llama-and-alpaca/ 
https://cdn.shopify.com/s/files/1/0565/3037/files/alpaca_vs._llama_2_large.jpg?v=1551830865

Wednesday, 14 April 2021

ทฤษฎีเกม (Game Theory) Part 4 End

 พฤติกรรมในการบริหารธุรกิจที่ทำนายได้โดยทฤษฏีเกม

                   หลักการพื้นฐานของทฤษฎีเกมก็คือ การทำนายว่าฝ่ายตรงกันข้ามจะคิดอย่างไรภายใต้สถานการณ์ต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้ และวิธีที่ดีที่สุดในการทำนายความคิดของฝ่ายตรงกันข้ามก็คือ การสมมติสถานการณ์ว่าหาก “เรา“ เป็น “เขา“ แล้ว “เขา“ น่าจะคิดเหมือนกับที่ เราคิด  โดยมี ข้อแม้ ว่าแนวความคิดต่างๆ ที่จะนำมาใช้นั้น จะต้องเป็นแนวคิดที่เกิดขึ้นอย่างสมควรแก่เหตุผลตามปรกติวิสัยที่วิญญูชนพึงจะคิด หรือที่ฝรั่งเรียกว่า เป็นความคิดที่ “Rational”

                   ความจริงแล้ว ในตัวทฤษฎีเกมสมบูรณ์แบบจะมีการนำหลักการทางคณิตศาสตร์ขั้นสูงมาใช้ประกอบเพื่อยืนยันความถูกต้องของทฤษฎี แต่สำหรับผู้ที่ต้องการนำผลพวงของทฤษฎีเกมมาใช้ อาจไม่จำเป็นต้องเข้าใจในวิธีการที่เป็นหลักเกณฑ์ทางคณิตศาสตร์ก็ได้  ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้สามารถประยุกต์ทฤษฎีเกม เพื่อนำมาใช้ภายใต้สภาพแวดล้อมทางเศรษฐศาสตร์ (จุลภาค) หรือทางการบริหารธุรกิจได้เป็นอย่างดี

                   ตัวอย่างกรณีศึกษาที่จะสามารถนำมาใช้ทำนายพฤติกรรมทางการบริหารธุรกิจที่ผมจะนำมาเสนอในตอนนี้  ค่อนข้างน่าสนใจมาก และเป็นตัวอย่างที่เรามักจะพบเห็นได้เสมอ แต่บางครั้งอาจหาเหตุผลไม่ได้  แต่ทฤษฎีเกมจะนำมาซึ่งคำตอบ และความเข้าใจในพฤติกรรมเหล่านี้ได้

 

The Location Game

                   ร้านขายเบียร์ 2 ร้าน ริมชายหาด จะเลือกตำแหน่งที่ตั้งร้านของตนอย่างไรเพื่อให้ได้รัศมีครอบคลุมลูกค้าได้มากที่สุด  หากนาย ก. และนาย ข. ต่างเลือกทำเลร้านของตนให้แยกกันอยู่ที่ส่วนปลายของชายหาดแต่ละข้าง ก็จะพออนุมานได้ว่าทั้งสองร้านคงจะทำยอดขายได้พอๆ กันเพราะลูกค้าที่กระจายกันอยู่ทั่วไปตามความยาวของชายหาดมีโอกาสที่จะเลือกไปซื้อเบียร์จากร้านทั้งสองได้เท่าๆ กัน  ใครอยู่ใกล้ด้านใด ก็เดินไปซื้อเบียร์มาจากร้านที่ตั้งอยู่ริมหาดด้านที่ใกล้ตัวเองมากที่สุด  ซึ่งเป็นตัวอย่างของความคิดแบบวิญญูชน ที่ไม่อยากเสียเวลาเดินไกลขึ้นโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร

                   สมมติว่า นาย ก. คิดต้องการที่จะเพิ่มยอดขายของตนนาย ก. ย่อมมองเห็นโอกาสว่าหากตนขยับที่ตั้งร้านมาให้ใกล้ร้านของนาย ข.  สักนิดหนึ่ง ตนย่อมมีโอกาสที่จะกวาดลูกค้าบริเวณกลางๆ ของหาด ซึ่งเคยต้องเดินไปซื้อเบียร์ที่ร้านของนาย ข. ให้หันทิศทางมาซื้อเบียร์กับตน เพราะระยะทางเดินมายังร้านของตนจะสั้นลง

                   นาย ก. จะมียอดขายเพิ่มขึ้นทันทีตามกลยุทธ์นี้ ซึ่งเป็นที่แน่นอนว่า นาย ข. จะทนดูจำนวนลูกค้าของตนลดลงไปเรื่อยๆ ได้อย่างไร นาย ข. จึงจำต้องคิดแก้ไขสถานการณ์ การค้าของตนอย่างรีบด่วน  ไม่ต้องเดา ก็สามารถตอบโต้ได้ว่า นาย ข. ต้องเขยิบตำแหน่งร้านของตนเข้ามาให้ใกล้กับร้านของนาย ก. ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกันกับที่นาย ก. เคยคิด และทำได้ผลสำเร็จมาแล้ว

                   สรุปได้ทันทีว่า เจ้าของร้านทั้งสองจะย้ายทำเลจนมาตั้งติดๆกันที่บริเวณกึ่งกลางความยาวของชายหาดเพื่อที่จะมีโอกาสหาลูกค้าได้มากที่สุดนั่นเองโดยไม่คิดที่จะเกี่ยงกันเลยว่าจะต้องแย่งลูกค้าจากกันและกัน  ซึ่งน่าจะเป็นเหตุผลเดียวกับที่ร้านขายทองไปกระจุกตัวกันที่เยาวราช ร้านขายอะไหล่ยนต์ในย่านวรจักร หรือ แผงขายโทรศัพท์มือถือที่           มาบุญครอง

                   ผลสรุปของตัวอย่างนี้ก็คือ ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายจะต้องปรับกลยุทธ์ของตนเองอันเป็นผลเนื่องมาจากการดำเนินการของฝ่ายตรงข้ามเสมอเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ หรือ Payoffที่ดีที่สุด

 

Negotiating with a Deadline

                   เกมและผลลัพธ์ของเกมจะซับซ้อนยิ่งขึ้น เมื่อกำหนดให้อำนาจต่อรองของผู้เล่นแต่ละฝ่ายจะต้องเปลี่ยนไปจากเงื่อนไขเวลา หรือ Deadline ที่เกิดขึ้น ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงอำนาจต่อรองที่จะเปลี่ยนไปหากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสามารถเป็นผู้กำหนดเงื่อนไขเวลา หรือสร้าง deadline ขึ้นมาได้

                   ในเกมนี้จะให้ผู้เล่น 2 ฝ่ายแบ่งเงินกันจำนวน 100 บาท โดยผู้เล่นคนแรกจะเสนอส่วนแบ่งที่ตนต้องการขึ้นมาก่อน ถ้าผู้เล่นอีกฝ่ายหนึ่งยอมรับในส่วนแบ่งนั้น ทั้งสองฝ่ายก็จะแบ่งเงินกันตามข้อเสนอและเกมก็จะจบลง แต่ถ้าผู้เล่นฝ่ายหลังไม่ยอมรับส่วนแบ่ง เกมก็จะดำเนินต่อในรอบที่ 2 ซึ่งเป็นรอบสุดท้าย

                   ในรอบที่ 2 จำนวนเงินที่จะใช้แบ่งกันจะลดลงเหลือ 90 บาท และผู้เล่นคนหลังจะเป็นผู้เริ่มเสนอส่วนแบ่งของตนก่อน หากผู้เล่นคนแรกไม่ยอมรับทั้งสองฝ่ายก็ไม่ได้เงินแม้แต่สักบาทเดียวตอบแทนค่าเหนื่อย  นี่คือเงื่อนไขแบบ Deadline  ที่เกมกำหนดไว้  ท่านจับฉลากได้ให้เป็นผู้เล่นคนแรก ท่านควรจะตัดสินใจอย่างไรเพื่อให้ได้ส่วนแบ่งมากที่สุด ?  ท่านลองวิเคราะห์รายละเอียดของสถานการณ์นี้โดยใช้หลักทฤษฎีเกมคือการคิดที่เป็นหลักการ และ Rational คือ ต่างคนต่างไม่ต้องการที่จะจบเกมมือเปล่าโดยไม่ได้เงินเลย โดยไม่นับว่าจะต้องมีความอยากแก้แค้นขึ้นในจิตใจประเภทที่ว่า ฉันไม่ได้ นายก็ไม่ต้องเอา

                   ภายหลังการวิเคราะห์อย่างลึกซึ้ง ในที่สุดท่านคงจะสรุปได้ว่าท่านจะต้องเสนอส่วนแบ่งให้ผู้เล่นคนที่สอง 90 บาทและตัวท่านเอง 10 บาท โดยให้เกมจะจบทันทีไม่ต้องผ่านไปถึงรอบสุดท้ายเพื่อที่ท่านจะได้ไม่กลับมามือเปล่า

                   วิธีคิดภายใต้ทฤษฎีเกม มีดังนี้

                   เนื่องจากผู้เล่นคนที่สองทราบเป็นอย่างดีว่าเขาสามารถใช้เงื่อนไขเวลาที่กำหนดขึ้นเป็นเครื่องต่อรองหากเกมดำเนินต่อไปถึงรอบที่ 2  เขาสามารถเรียกส่วนแบ่งได้ อย่างเต็มที่ คือ 89 บาท เหลือให้ผู้เล่นคนแรกคือท่านเพียง 1 บาท เพราะหากท่านปฏิเสธ ต่างคนก็ต่างจะไม่ได้อะไรเลยท่านไม่มีสิทธิในการต่อรองใดๆ เหลืออยู่เลย

                   ดังนั้น หากท่านเสนอให้เขาได้รับ 90 บาท ซึ่งมากกว่าที่เขาจะเรียกร้องได้ในรอบที่ 2 คือ 89 บาท และท่านก็ยังสามารถได้ส่วนแบ่ง 10 บาท มากกว่าที่จะยอมให้ผ่านไปเล่นในรอบ 2 ซึ่งท่านจะได้ส่วนแบ่งเพิ่ม 1 บาท แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะได้ผลประโยชน์น้อยลงทั้งคู่  ในชีวิตจริง  เราจะพบเห็นเสมอว่า ผู้ที่มีโอกาสยื่นข้อเสนอสุดท้ายก่อนที่ เส้นตาย จะมาถึงมักจะเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในการต่อรอง และบ่อยครั้งที่เราจะเห็นได้ว่าการต่อรองทางธุรกิจที่ยึดเยื้อมักจะหาข้อยุติเร็วขึ้นหากมีการกำหนดเส้นตายของเวลาไว้  ในทฤษฎีเกม เราจะเรียกสถานการณ์นี้ว่าเป็น  Deadline effect

 

The Inheritance Game

                   เกมนี้เป็นเกมที่ออกแบบขึ้นเพื่อที่จะทำให้ผู้เล่นต้องพูดความจริง โดยมีสถานการณ์ของเกมเป็นไปดังนี้  หญิงชราปรารถนาที่จะรู้ว่าในบรรดาลูกๆ ของเธอ ลูกคนใดที่มีความจริงใจต่อนางมากที่สุด นางจึงคิดกลยุทธ์ที่จะหาคำตอบนี้ให้ได้

                   กฎเกณฑ์ที่นางกำหนดขึ้นก็คือ นางจะให้รางวัลเป็นเงินแก่ลูกคนที่แสดงความจริงใจโดยพูดความจริงมากที่สุดให้นางทราบ นางยินดีที่จะนำที่ดินมรดกแปลงหนึ่งออกไปให้ลูกนำไปเสนอขายเพื่อนำเงินนี้มาเป็นรางวัล ลูกทุกคนจะต้องไปเสนอขายเพื่อให้ได้ราคาที่ดินที่ใกล้เคียงความจริงที่สุด และมาบอกให้กับนางเป็นความลับโดยไม่ให้ลูกคนอื่น ๆ รู้  ลูกคนใดที่แจ้งราคาที่ดินเป็นตัวเงินที่สูงที่สุดโดยไม่โกหกจะเป็นผู้ได้รับเงินค่าขายที่ไปโดยมี ข้อแม้ว่านางจะขอเงินส่วนหนึ่งคืนมาเป็นเงินเก็บส่วนตัวของนางเท่ากับจำนวนที่ผู้ที่ตั้งราคารองลงมาในอันดับที่ 2 ส่วนเงินที่เหลือจะยกให้กับลูกคนที่สามารถขายได้ราคาดีที่สุดไป

                   กฎที่หญิงชราตั้งเป็นกลยุทธ์ขึ้นมานี้จะป้องกันไม่ให้เกิดการตีราคาที่สูงเกินความเป็นจริงเพื่อต้องการเป็นผู้ชนะหรืออีกนัยหนึ่งเป็นการบังคับให้ผู้เล่นในเกมนี้ต้องตีราคาให้ใกล้เคียงความเป็นจริงมากที่สุดตามความคิดเห็นของตน   กลยุทธ์ที่หญิงชรานำเสนอให้แก่ลูกๆ ของเธอนี้ ทำให้ลูกของเธอทุกคนต้องการเป็นผู้ชนะ   แต่การเป็นผู้ชนะในเกมนี้ จะต้องมีค่าใช้จ่ายเกิดขึ้นและหากต้องการชนะโดยการใช้เล่ห์กลโดยไม่มีความจริงใจตนเอง       นั่นแหละอาจต้องชักเนื้อตัวเองหรือประสบการขาดทุนได้   หากใครต้องการชนะ โดยแจ้งราคาที่ดินไว้สูงเกินราคาจริง ก็จะต้องจ่ายเงินให้แก่มารดาของเขาเป็นจำนวนเงินเท่ากับคนที่เสนอเป็นลำดับ 2 ซึ่งสมมติว่าเป็นคนที่แจ้งราคาที่ดินจริงตามราคาตลาด เขาก็จะไม่ได้รับส่วนต่างใดๆ เลย    ทำให้ลูกๆ แต่ละคนรู้ว่าไม่มีประโยชน์ใดๆ เลยที่จะต้องการได้รางวัลโดยการแจ้งราคาที่สูงแต่เป็นเท็จ ทุกคนจึงยินดีพูดความจริง เกมนี้จะใช้เป็นต้นแบบกลยุทธ์ที่จะทำให้ผู้เกี่ยวข้องต้องพูดความจริงโดยการกำหนดให้คำรายงานที่เสนอมานั้นมีต้นทุนหรือค่าใช้จ่าย หากคำรายงานเป็นเท็จถือได้ว่าเป็นกลยุทธ์การตัดไฟแต่ต้นลมทำให้ผู้บริหารไม่ต้องเป็นภาระที่จะต้องติดตามควบคุมไม่ให้มีการแตกแถวในเวลาต่อมา

                   อย่างไรก็ตาม การใช้กลยุทธ์เพื่อทำให้ได้ความจริงหรือข้อมูลที่เป็นจริง จะทำให้เกิดต้นทุนขึ้นมาส่วนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า เป็น Cost of information  กลยุทธ์ต่างๆ ดังกล่าวที่นำเสนอนี้ล้วนมีพื้นฐานมาจากการวิเคราะห์โดยอาศัยทฤษฎีเกม สามารถนำมาดัดแปลงใช้ในองค์กรที่ต้องตัดสินใจในการประมูลหรือ ในการเจรจาต่อรองที่ฝ่ายเรามีข้อมูลไม่เพียงพอ หรือในสภาวการณ์ที่คล้ายคลึงกันซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ผู้บริหารต้องเกี่ยวข้องอยู่เสมอในชีวิตประจำวัน โดยนำทฤษฎีเกมมาประยุกต์ใช้ในสไตล์ของท่านได้เพื่อนำไปสู่การเป็นผู้ชนะ

 

ทฤษฎีเกมกับการบริหารความร่วมมือและความขัดแย้งในการเจรจต่อรอง

                 ตัวแปรที่สำคัญในการกำหนดหรือเลือกใช้กลยุทธ์ที่นอกเหนือจากการวิเคราะห์ในเชิงทฤษฎีเกมล้วนๆ แต่เพียงอย่างเดียว ซึ่งเป็นสถานการณ์เฉพาะที่สมมติว่าผู้เล่นมีข้อมูลที่สมบูรณ์ ยังมีตัวแปรที่จะทำให้เกิดผลกระทบต่อผลลัพธ์ของเกมในมิติที่ลึกลงไปได้อีกที่ควรให้ความสนใจอีกหลายๆ ตัวแปร

       ตัวแปรตัวแรกที่เกิดจาก ระดับความร่วมมือ (Cooperation) หรือระดับความขัดแย้ง(Conflict) ของผู้เกี่ยวข้องในสถานการณ์

       ในสภาวะปกติโดยทั่วไปในการบริหารธุรกิจ เรามักจะไม่พบความขัดแย้งแบบ    ”สุดกู่”  (100%

Conflict หรือ Pure Conflict ) เกิดขึ้นในองค์กร ซึ่งหมายความว่า ในทุกสถานการณ์จะต้องมีโอกาสของความร่วมมือเปิดให้อยู่เสมอ  และนักกลยุทธ์จะต้องมีความสามารถที่จะค้นหาสัญญาแห่งความร่วมมือจาก คู่เจรจาให้พบเพื่อที่จะทำให้ประสบผลสำเร็จในการต่อรองกับคู่เจรจา

      คู่เจรจาในที่นี้อาจหมายถึงการเจรจาใดๆ ระหว่างตัวผู้บริหารซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบแทนองค์การ

กับพนักงานของบริษัทก็ได้

       วลีภาษาอังกฤษที่ว่า  “Gain from Trade”     ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ในธุรกรรมที่ต้องเกิดการติดต่อใดๆ

ระหว่าง 2 ฝ่าย เช่น การค้าขาย หรือการเจรจาต่อรองทางแรงงาน หากผู้เกี่ยวข้องทั้งสองฝ่ายตกลงใจที่จะทำ   ธุรกรรมซึ่งกันและกันแล้ว แสดงว่าทั้งสองฝ่ายต้องได้รับผลประโยชน์ที่ตนพอใจทั้งคู่ และจะมีความพอใจมากกว่าการที่ตกลงกันไม่ได้

       จากจุดนี้เราอาจเชื่อมโยง   คำว่า    ”ผลประโยชน์”  ให้เข้ากับความหมายของ  “ผลลัพธ์” หรือ

”Pay- off” ที่จะเกิดขึ้นจากทฤษฎีเกมหรือจากการเล่นเกมได้กล่าวคือ หากผลลัพธ์ของเกมจบในแบบ Positive sum game หมายความว่า ผู้เล่นจะได้รับประโยชน์ทุกฝ่าย หรือที่มักเรียกกันว่าจบแบบ win-win                   รวมผลตอบแทนกันแล้วจะมีค่าเป็นบวก

      ในขณะที่ถ้าผลลัพธ์ของเกมเป็นแบบ Zero sum game หมายความว่าจะมีผู้เล่นที่ได้ประโยชน์และ

ผู้เล่นที่เสียประโยชน์เมื่อเกมจบลง หรือเรียกว่าได้เกิดการแพ้หรือชนะ รวมผลตอบแทนกันแล้วจะมีค่าเป็นศูนย์ ซึ่งเกมในลักษณะนี้มักจะสร้างให้เกิดความขัดแย้งขึ้นในระหว่างผู้เล่น

      หากจะนำทฤษฎีเกมไปประยุกต์ใช้     จะพบว่า   การทำธุรกรรมหรือเจรจาต่อรองที่มี

ประสิทธิภาพมากที่สุดคือการแสวงหาผลลัพธ์ที่คู่กรณีได้รับประโยชน์สูงสุดทั้งคู่นั่นเอง นั่นคือผู้บริหารที่เล่นเกมทางธุรกิจอยู่จะต้องพยายามที่จะเล่นเกมในแบบ   Positive sum game   เสมอ 

       ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้ง พบว่า วิธีการหนึ่งที่จะหลีกเลี่ยงการเกิดความขัดแย้งขึ้น

ภายหลังก็คือการทำสัญญาหรือข้อตกลง (Contract) ระหว่าง 2 ฝ่ายเพื่อยึดปฏิบัติและกำหนดบทลงโทษสำหรับผู้ละเมิดสัญญา

        หากมีการเล่นเกมเดิมซ้ำๆ กันหลายครั้ง(Repeated  Games)  จะทำให้เกิดข้อตกลงหรือความ

ร่วมมือกันได้ง่ายขึ้นโดยธรรมชาติ เนื่องจากผู้เล่นจะสามารถตามรอยประวัติศาสตร์หรือผลลัพธ์ที่เคยเกิดขึ้นและจะสามารถคาดหมายผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้แม่นยำขึ้น

       อย่างไรก็ตาม ความร่วมมือแม้ว่าจะสร้างความพอใจที่สูงที่สุดในระหว่างผู้เล่น ในหมู่ผู้เล่นเอง

ควรคำนึงถึงจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจโดยไม่อาศัยผลประโยชน์อันเกิดเนื่องมาจากความร่วมมือซึ่งกันและกันทำความเสียหายให้แก่สังคมทั่วไป

                   ตัวแปรตัวต่อไปที่สำคัญในทฤษฎีเกมอีกอย่างหนึ่งโดยเฉพาะที่จะเกี่ยวข้องเกี่ยวกับกลยุทธ์ในกระบวนการตัดสินใจ คือ ตัวแปรที่เกิดเนื่องจาก ความเสี่ยง

                    ทฤษฎีเกมสามารถแสดงให้เห็นว่ามนุษย์ที่มีวิธีการคิดแบบมีเหตุมีผล จะมีวิธีการชั่งนำหนักความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นแก่ตัวเองอย่างไร

                    โดยทฤษฎีเกมได้อธิบายไว้ว่า ความเสี่ยงก็คือความไม่แน่นอน( Uncertainly)  หรือโอกาสความน่าจะเป็นทางสถิติจากเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น (Probability) ซึ่งจะทำให้สามารถประเมินค่าความคาดหวังในผลตอบแทน (Expected  Return)   ของการตัดสินใจได้ตามทฤษฎีทางสถิติ

                    มนุษย์ทุกคนมักจะไม่ชอบความเสี่ยง (Risk averse) และเมื่อทราบว่าต้องเผชิญกับความเสี่ยงและต้องการที่จะขจัดความเสี่ยงให้หมดไป จึงจำเป็นจะต้องเกิดค่าใช้จ่ายเพื่อสรรหาวิธีการที่จะลดความเสี่ยงนั้นๆ ให้เหลือน้อยที่สุด ค่าใช้จ่ายนี้เรียกว่า Risk premium

                    ผู้ที่คิดอย่างมีเหตุมีผลจะไม่พยายามที่จะขจัดความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นให้หมดไปโดยสิ้นเชิงเนื่องจากจะทำให้เกิดค่าใช้จ่ายสูงมาก แต่จะเกิดความพอใจเมื่อพบว่าได้สร้างความป้องกันความเสี่ยงไว้ระดับหนึ่งที่ตนเห็นว่าเหมาะสมและคุ้มค่าที่สุด

                     แต่ในเชิงการบริหารจัดการธุรกิจ ผู้บริหารมักจะทราบอย่างดีว่า ความเสี่ยงมักจะเกิดคู่กับโอกาส หากขจัดความเสี่ยงออกไปเสียหมดก็จะเป็นการลบโอกาสที่อาจจะได้ในอนาคตออกไปเหมือนกัน  เมื่อมองในระดับบริษัทหรือองค์กรจะเห็นได้ว่าองค์กรมักจะสามรถรับความเสี่ยงได้มากกว่าตัวบุคคลใดบุคคลหนึ่ง การป้องกันความเสี่ยงในระดับองค์การอาจทำได้โดยการกระจายความเสี่ยง (Portfolio Diversification)  โดยใช้แนวคิดที่ว่า อย่านำไข่ทั้งหมดใส่ไว้ในตะกร้าใบเดียว   (Don’t  put all eggs in one basket ) นอกจากนั้นหากมีฝ่ายหนึ่งที่ไม่ชอบความเสี่ยง แต่อีกฝ่ายหนึ่งสามารถรองรับความเสี่ยงได้มากกว่า ก็อาจเกิดการถ่ายโอนความเสี่ยงโดยฝ่ายที่ไม่ชอบความเสี่ยงมักจะเป็นผู้ที่ต้องจ่ายผลประโยชน์ตอบแทนส่วนหนึ่งให้แก่ฝ่ายที่กล้าจะรับความเสี่ยงไว้ ซึ่งเป็นที่มาของธุรกิจการรับประกันแสดงให้เห็นว่า การจัดการกับความเสี่ยงอย่างเหมาะสมจะเป็นวิธีหนึ่งที่จะทำให้เกิดความได้เปรียบในการเจรจาต่อรอง

                    วิธีการเพิ่มอำนาจการต่อรอง  เป็นการนำทฤษฎีเกม ไปประยุกต์ใช้กับการบริหารธุรกิจอีกประการหนึ่งในการสร้างกลยุทธ์เพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองให้กับผู้เจรจา  ในความเป็นจริงแล้ว คำว่า อำนาจการต่อรอง   เป็นสิ่งที่ค่อนข้างคลุมเครือและไม่ให้ความหมายอะไรมากนัก ดังนั้นผู้บริหารต้องมองให้เห็นว่า สิ่งที่สำคัญในการต่อรองมิใช่เป็นการหาวิธีการเพื่อหาอำนาจต่อรองหรือหาว่าอำนาจต่อรองคืออะไร อยู่ที่ไหน แต่ควรเป็นการหาวิธีเพื่อสร้างอำนาจต่อรองต่างหากที่ผู้เจรจาจะต้องคำนึงถึง   การที่ผู้เจรจาสามารถหาเหตุผลสนับสนุนความจริงจังของข้อต่อรองของตนเองให้เป็นที่ยอมรับของคู่เจรจา จะเป็นกลยุทธ์สำคัญที่จะทำให้การเจรจาได้ผลตามความต้องการของฝ่ายตน ซึ่งจะเป็นการสร้างอำนาจต่อรองของตนเองขึ้นโดยอัตโนมัติ

                       ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นเกมการซื้อขายธรรมดาที่จะสามารถพบเห็นได้ทั่วไป สมมุติว่าในการเจรจาซื้อขายรถยนต์คันหนึ่ง ผู้ขายบังเอิญทราบ ลูกค้าเป้าหมายที่เป็นผู้ซื้อได้กำหนดราคาที่เขายินดีจ่ายคือ 1.1 ล้านบาทไว้ในใจแล้ว และในขณะเดียวกันผู้ซื้อก็ทราบว่าผู้ขายมีต้นทุนอยู่เพียง 1 ล้านบาท  เกมการเจรจาต่อรองที่จะเกิดขึ้นก็คือผู้ใดจะได้ส่วนแบ่งจากส่วนต่าง 100,000 บาทที่เกิดขึ้นนี้ได้มากที่สุด   ถ้าผู้ขายสามารถขายได้ในราคา  1.1  ล้านบาท  ผู้ขายก็จะได้ส่วนต่างกำไรไปทั้งหมด  หรือหากผู้ซื้อสามารถต่อรอง  และซื้อได้ในราคา 1 ล้านบาท  ผู้ซื้อก็จะได้ส่วนต่างที่ควรจะเป็นกำไรคืนไปทั้งหมด    และถ้าราคาขายอยู่ระหว่าง  1.1  และ  1  ล้านบาท  ทั้งสองฝ่ายก็จะแบ่งกำไรกันไปตาม     สัดส่วน    ทั้งสองฝ่ายควรจะเจรจาต่อรองอย่างไรจึงจะทำให้ตนได้ประโยชน์สูงสุด

                    ในเกมดังกล่าวผู้ที่จะได้เปรียบในการต่อรองก็คือผู้ที่สามารถหาเหตุผลมาสนับสนุนข้อเสนอของตนเองจนทำให้อีกฝ่ายหนึ่งยอมรับ

          กลยุทธ์หนึ่งซึ่งอาจนำมาใช้ได้ในกรณีนี้ก็คือ  การสร้างให้คู่ต่อรองเกิคความเชื่อ  (Forming

Belief)  เพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามได้เชื่อว่าการเจรจาจะยุติได้ก็ต่อเมื่อมีการยอมรับข้อเสนอที่เรากำหนดไว้เท่านั้น    เช่น  ผู้ขายจะได้เปรียบ หากสามารถทำให้ผู้ซื้อ  “เชื่อ”  ว่าเขาจะไม่ยอมขายรถคันนี้โดยเด็ดขาดถ้าไม่ได้ราคา 1.09 ล้านบาท เป็นต้น  ผู้ขายจึงใช้กลยุทธ์การตั้งราคาคงที่ที่  1.09  ล้านบาท  โดยไม่สนใจการต่อรองจากลูกค้า  ซึ่งเป็นเทคนิคการสร้างอำนาจต่อรอง ผ่านกลยุทธ์การสร้างให้คู่ต่อรองเกิดความเชื่อในรูปแบบที่เรียกว่า  Take-it-or-leave-it    นอกจากนี้   หากคู่เจรจาต่อรองสามารถสร้างและชี้ให้เห็นทางเลือกต่าง ๆที่มีเหตุผลสนับสนุน  (Alternative  Opportunities)  ที่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามเห็นว่าทางเลือกที่เราต้องการเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเขา  ก็จะเป็นกลยุทธ์ลึกล้ำที่จะทำให้เราได้ความเป็นต่อในการเจรจาต่อรอง

           ประการต่อมา  อำนาจต่อรองจะตกเป็นของผู้ที่มีต้นทุนต่ำกว่าหากการเจรจายืดยาว

ออกไป (Delay  Cost)

            ดังนั้นหากเราสามารถทำให้คู่เจรจาอึดอัดต่อความยืดเยื้อในการเจรจา  หรือสามารถสร้างสถานการณ์เพื่อให้ผู้เจรจาต้องการให้การเจรจาสิ้นสุดลงโดยเร็ว   เราก็จะเป็นต่อในการเจรจา   นักเจรจาที่ดีจะต้องพยายามประเมินหา  Delay Cost  ของตนเองและฝ่ายตรงข้ามตลอดเวลา  ในการเจรจาเพื่อชิงความเป็นต่อเหนือฝ่ายตรงข้าม

                    ในกรณีที่เกมส์มีผลลัพธ์ (Outcomes)  ที่เป็นที่พึงพอใจของคู่เจรจาทั้งสองฝ่ายเกิดขึ้นได้มากกว่าหนึ่งกรณี  หรือมีผลลัพธ์ที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายได้ผลประโยชน์มากขึ้นกว่าการที่การเจรจาจะไม่เกิดการตกลงกัน   ในสภาวะเช่นนี้ผลลัพธ์ที่จะถูกเลือกจะเป็นผลลัพธ์ที่สร้างจุดดึงดูดใจ  (Focal  Point)   ให้ทั้งสองฝ่ายมากที่สุด

 

          ตามทฤษฎีเกมแล้ว Focal Point  อาจได้แก่   จุดต่าง ๆ ที่

1.        เป็นเหตุการณ์ที่เคยเกิดมาแล้วในอดีต

2.       เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้จากการคำนวณ

3.       เป็นคำแนะนำหรือความคิดเห็นของบุคคลที่สาม (ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องได้เสีย)

 

          ดังนั้น  กลยุทธ์อีกประการหนึ่งที่ทฤษฎีเกมได้แนะนำไว้ในการเจรจาต่อรองคือ  เราควรสังเกตและค้นหาจุดที่จะเป็น  Focal  Point  ของการเจรจาให้พบ  คู่เจรจาใดที่สามารถค้นพบ  Focal  Point  ได้ก่อน  ก็จะเป็นผู้ที่เป็นต่อในการเจรจา

          กลยุทธ์สุดท้ายในการเจรจาต่อรองคือ   กลยุทธ์การให้คำยืนยันหรือคำมั่นสัญญา  (Commitment)   กลยุทธ์นี้มีความมุ่งหมายเพื่อชี้นำความคาดหวังของฝ่ายคู่เจรจา  เช่น  ผู้ขายอาจยืนยันว่า  หากผู้ซื้อสามารถไปซื้อจากที่อื่นได้ ในราคาต่ำกว่าที่เสนอ  ก็จะคืนเงินให้ทันที  เป็นต้น

          กลวิธี  (Tactics)  เพิ่มเติมในการนำกลยุทธ์ Commitment  นี้ไปใช้ให้ประสบความสำเร็จ  ได้แก่  

-          ใช้การยืนกรานปฏิเสธให้ต่อรองใด ๆ ทั้งสิ้น  (Refuse  to  bargain )

-          ยื่นเงื่อนไขสุดท้าย  (All or nothing)

-          ต้องมั่นใจว่า วิธีนี้จะได้ผล  (Believeable  if  it  is  to  work)

-          ตั้งเงื่อนไขว่า  ถ้าเกิดเป็นจริง เราจะเสียหายเป็นอย่างยิ่ง (Burn bridges)

          สำหรับกลยุทธ์  Commitment  นี้เป็นกลยุทธ์ที่ให้ผลกระทบรุนแรงที่สุดในการสร้างอำนาจต่อรอง  ดังนั้นจึงควรระมัดระวังอย่าให้ฝ่ายตรงข้ามนำมาใช้กับเราเสียก่อน

             

ทฤษฏีเกมกับการวางแผนกลยุทธ์

การประยุกต์ใช้ทฤษฏีเกมเมื่อผู้เล่นมีข้อมูลไม่สมบูรณ์

          กลยุทธ์การใช้ข้อมูลเป็นเรื่องที่สำคัญต่อการประสบความสำเร็จของนักบริหารท่ามกลางสถานการณ์ที่ผันผวนไม่แน่นอนเช่นในปัจจุบันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทฤษฏีเกมจะช่วยในการสร้างโมเดลการตัดสินใจทางธุรกิจที่เข้าใกล้สถานการณ์ชีวิตจริง (Real Life)  ได้ใกล้เคียงมากที่สุด ทฤษฏีหนึ่ง

                   การต่อรองที่มีข้อมูลไม่เพียงพอ เราอาจเริ่มต้นวิเคราะห์สถานการณ์โดยอิงจาก “ เกมขายรถ “ โดยเปลี่ยนสถานการณ์แวดล้อมใหม่เพื่อให้สะท้อนภาพกรณีที่ผู้เล่นมีข้อมูลไม่สมบูรณ์

                   สมมติว่าผู้ขายมีรถ 2 คันที่มีต้นทุนขายเท่า ๆ กัน คือ 1 ล้านบาท และมีผู้ซื้อเป้าหมายอยู่ 2 คน ผู้ซื้อคนแรกยินดีที่จะจ่ายเงินเพียง 1.1 ล้านบาทเพื่อซื้อรถ 1 คัน ส่วนผู้ซื้อคนที่สองยินดีที่จะจ่ายในราคาที่สูงกว่า คือ 1.4 ล้านบาทสำหรับรถคันที่เหลือ

                   ในชีวิตจริงเป็นที่แน่นอนว่าผู้ขายย่อมไม่ทราบว่าลูกค้าที่เข้ามาซื้อรถเป็นลูกค้ากลุ่มใด เพราะผู้ซื้อคงไม่มีใครต้องการที่จะแสดงตัวหรือบอกให้กับผู้ขายทราบว่าตนเองตั้งราคาในใจไว้เท่าไร

                   ดังนั้นหากผู้ขายใช้วิธีกำหนดราคาขายรถทั้งหมดตายตัวไว้ที่ราคาเดียวกัน ผู้ขายควรจะตั้งราคาไว้ที่เท่าใดจึงจะสามารถทำกำไรได้มากที่สุด

                   จะเห็นได้ว่า หากผู้ขายเลือกตั้งราคาที่ต่ำกว่า 1.1 ล้านบาท ลูกค้าเป้าหมายทั้งสองคนต่างก็ยินดีที่จะซื้อรถของเขาหมดทุกคัน


credit:http://oknation.nationtv.tv/blog/print.php?id=304896